Historia

Towarzystwo Przyjaciól Katolickiego Lubeskiego zostalo zalozone 1 grudnia 1922 r. przez O. Jacka Woronieckiego, ówczesnego rektora Uniwersytetu. Towarzystwo jest organizacja spoleczna w sluzbie KUL. W swojej dzialalnosci kieruje sie statutem.

TP KUL polozylo ogromne zaslugi nie tylko w dziele materialnego utrzymania Uniwersytetu, lecz przede wszystkim w szerzeniu idei wyzszych szkol o profilu katolickim.

W okresie miedzywojennym oraz wspólczesnie odgrywa ono wielka role w ksztaltowaniu spolecznej zyczliwosci dla Kosciola i Uniwersytetu. TP KUL stanowi bardzo wazne duchowe zaplecze dla KUL oraz wspiera Uniwersytet materialnie.

W powojennym czterdziestoleciu, nacechowanym wrogim nastawieniem Panstwa wobec religii katolickiej, jedyna organizacja spoleczna o charakterze masowym, której czlonkowie odwaznie i konsekwentnie stali przy Kosciele, bylo Towarzystwo Przyjaciól KUL. W okreslonych statutem ramach Towarzystwo prowadzilo dzialalnosc informacyjna i kulturalna. Profesorowie i studenci Uniwersytetu organizowali tygodnie kultury chrzescijanskiej, sesje i sympozja przyczyniajac sie do intelektualnego poglebienia polskiego katolicyzmu. Ta wieloletnia dzialalnosc sprawila, ze KUL, jak zadna inna szkola wyzsza, mocno wrósl w swiadomosc narodu. Te wszystkie osiagniecia i sukcesy tego jedynego w Europie srodkowo-wschodniej uniwersytetu katolickiego sa zasluga naszych Przyjaciól zarówno w kraju, jak tez i z zagranicy. Praca dla KUL, zaangazowanie i ofiarnosc sprawily, ze KUL przetrwal najciezsze lata pozostajac wierny swojej dewizie "Bogu I Ojczyznie".

Na poczatku Towarzystwo liczylo tylko kilkadziesiat osób i mialo charakter elitarny, który zachowalo az do 1945 roku, gromadzac przede wszystkim absolwentów Uniwersytetu i osoby zamozne. Po II wojnie swiatowej rozpoczal sie nowy etap w historii Towarzystwa. Ówczesny rektor ks. Antoni Slomkowski reaktywowal dzialalnosc TP KUL. Polozyl duzy nacisk na liczebny wzrost Przyjaciól Uniwersytetu. W tym czasie odebrano KUL-owi Fundacje Hrabiny Potulickiej i liczne budynki w samym Lublinie.
Szybki rozwój Towarzystwa nastapil w latach czterdziestych i piedziesiatych. W roku 1952 liczylo ono 70 tysiecy czlonków, a w 1958 juz 120 tysiecy. W latach osiemdziesiatych liczba czlonków Towarzystwa przekroczyla 250 tysiecy i do chwili obecnej wykazuje wzgledna stabilizacje.

Uniwersytet, korzystajacy od 1991 roku z dotacji Panstwa, nadal potrzebuje wsparcia Przyjaciól, bez których zyczliwosci nie moglby normalnie funkcjonowac. Wszelkie inwestycje, na które Uniwersytet nie otrzymuje dotacji, pomoce naukowe i tym podobne sa wylacznie z ofiar ludzi dobrej woli. Bez pomocy duchowej i materialnej Katolicki Uniwersytet Lubelski nie zdola sprostac zadaniom, aby wiernie sluzyc Bogu i Ojczyznie.
Wdziecznosc swoim dobrodziejom spolecznosc akademicka wyraza podczas codziennej Mszy sw. odprawianej w kosciele akademickim w intencji wszystkich Przyjaciól Uniwersytetu zarówno zyjacych, jak tez i zmarlych oraz ich rodzin.